บทที่ 37 ความจริงของการฆ่าตัวตาย

การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของคอปป์ทำให้คนทั้งสองในห้องพักรู้สึกตึงเครียดขึ้นมา

กานดาประหม่าจับปกเสื้อของพศินแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและวิตกกังวล

"ไม่เป็นไร ให้ฉันจัดการ" พศินกระซิบข้างหูกานดาเบาๆ

พศินหายใจเข้าลึกๆ บังคับกดความโกรธในใจลง เขาลุกขึ้นจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยแล้วเดินไปทางประตู...